Κυριακή, 20 Ιανουαρίου 2013

Αποτάσσεσαι την βία;


Η διαπίστωση ότι η εξουσία είναι έξυπνη, καθίσταται κοινότoπη. Το γεγονός όμως ότι μπορεί να χειρίζεται τον λόγο και τις λέξεις με συγκεκριμένο τρόπο, προσδίδοντας τους  το νόημα και την κατεύθυνση πού αυτή θέλει, είναι το αφανές, μυστικό της όπλο .

Συνήθως οι πολίτες αντιμετωπίζουν την εξουσία σαν ένα μηχανισμό πού  στερείται ιδιαίτερης ευφυΐας, τον χλευάζουν, επικρίνουν τα λάθη του, γελάνε μαζί του. Σπανίως αντιλαμβάνονται ότι η εξουσία οργανώνει μια ολόκληρη κοινωνία, σκεφτόμενη για αυτήν βεβαίως  με τον δικό της τρόπο, αλλά πείθει την κοινωνία να ακολουθήσει τον τρόπο της, κυρίως με τον Λόγο.
Κυρίως αυτό πού κάνουν οι πολιτικοί είναι να μιλούν. Μιλούν μεταξύ τους, στη Βουλή, στις τηλεοράσεις, μιλούν συνεχώς και ακαταπαύστως, εστιάζοντας με αυτιστική συνέπεια σε  θέματα πού επιλέγουν, τα οποία είναι απολύτως συνδεδεμένα με τον σκοπό τους. Ο σκοπός τους δεν είναι να πείσουν την κοινωνία για την ορθότητα όσων πιστεύουν, αλλά να αποτρέψουν την κοινωνία να αρθρώσει  ένα διαφορετικό Λόγο από τον δικό τους. Όσο η κοινωνία ασχολείται με όσα εκείνοι επιδιώκουν και επιθυμούν, για όσα εκείνοι μιλούν, τότε μόνο εφησυχάζουν

Εστίαση της εξουσίας στον ελληνικό χώρο αλλά και παγκοσμίως τα τελευταία  χρόνια αποτελεί η πάταξη της βίας. Η λέξη βία ανασύρθηκε από το οπλοστάσιο των χειραγωγών ως λέξη υψίστης σπουδαιότητας. Γιατί;

Έχει η εποχή μας το αποκλειστικό προνόμιο της βίας; Σαφώς και όχι. Η ιστορία αποδεικνύει ότι σε όλες τις εποχές ο άνθρωπος έχει συμβαδίσει με την βία. Η ίδια η εξουσία είναι αποτέλεσμα αδυσώπητης βίας. Ολόκληρη η κοινωνία έχει στηριχτεί επάνω στη βία ενός αδυσώπητου ανταγωνισμού όπου ο πλέον δυνατός θα επιπλεύσει. Ο αδύναμος καλείται να θυσιαστεί σε αυτόν τον βωμό, στη δουλειά, στις σχέσεις, στις υποθέσεις των κρατών. Ζούμε σε διαρκή βία παντού και πάντα. Ο άνθρωπος έχει στηρίξει τον πολιτισμό του πάνω στο έγκλημα και την θυσία.

Γιατί κόπτεσθε λοιπόν για την βία; Μήπως προτίθεσθε να εγκαταλείψετε τους πολέμους; Μήπως θέλετε να ξεκινήσετε ένα διαφορετικό πολιτισμικό, κοινωνικό γίγνεσθαι; Μήπως έχετε κάποια πρόθεση να μεταμορφώσετε το τοτέμ σας, την Αγορά, όπου το ρητό «ο θάνατος σου η ζωή μου» είναι η ρίζα της ύπαρξης σας;

Τίποτα από όλα αυτά δεν σας ενδιαφέρει  να αλλάξετε! Γνωρίζετε πάρα πολύ καλά ότι ούτε θέλετε, αλλά ούτε και μπορείτε, γιατί οι αρχές σας αλλά και η πρακτική σας -όπως και του συνόλου της κοινωνίας- είναι μέσα σε αυτό το βόθρο πού ακολουθεί τον πολιτισμό μας από την απαρχή του.

Επίσης γνωρίζετε ότι όποιες φωνές μέσα στη ιστορία μίλησαν για κάτι διαφορετικό, αυτές οι φωνές πνίγηκαν και χλευάστηκαν από τα ιερατεία σας. Ποτέ δεν οικειοποιηθήκατε την συμπόνια, την συντροφικότητα ,την αγάπη ,τον οίκτο μέσα στις πρακτικές σας. Ποτέ δεν προσεγγίσατε το Άλλο Πνεύμα, γιατί απλώς σας αρέσει να είστε πειρατές πού κουρσεύετε την ίδια την ζωή.

Το ερώτημα όμως παραμένει: γιατί τέτοια πρεμούρα για την βία;
Ίσως, γιατί αντιλαμβάνεστε ότι οι  πρακτικές σας έχουν υπερβεί τα όρια. Ίσως επίσης, διότι γνωρίζετε πάρα πολύ καλά ότι όσοι σπέρνουν ανέμους θερίζουν θύελλες. Γι' αυτό προετοιμάζετε την καταστολή, αρχικά, μέσω του Λόγου. Επίσης γιατί αντιλαμβάνεστε -«άνθρωποι(;!!)» είστε και εσείς- ότι όταν το σημείο συμπίεσης καθίσταται ασφυκτικό, η καταφυγή στη βία είναι η ύστατη  λύση για το σκλάβο, πού εν τέλει δεν έχει να χάσει  τίποτα παρά μόνο την μιζέρια του.
Είναι λύση η βία; Όχι! - αλλά όχι για τους λόγους πού προπαγανδίζετε.
Για εσάς η βία καθίσταται επιλήψιμη απλώς και μόνον όταν αμφισβητεί την εξουσία σας  και τις επαίσχυντες πρακτικές σας. Θέλετε να ποινικοποιήσετε  αυτό πού σας αμφισβητεί, εσάς και το σύστημα σας. Ουδόλως ευαισθητοποιήστε για την βία πού οι ίδιοι ασκείτε στη κοινωνία. Θεωρείτε ότι αυτή η βία είναι αγιασμένη ... μάλλον από τον θεό του χρήματος. Έχετε το δικαίωμα του χειραγωγού του κοπαδιού και αυτό σας δικαιώνει στα μάτια σας .
Για εμάς τώρα, η βία δεν είναι λύση διότι μάς ανοίγει  υπαρξιακή τρύπα. Καταργεί την ανθρωπιά μας, διαβρώνει τις αξίες πού έχουμε για την ζωή και για τον άνθρωπο. Αυτό εκμεταλλεύεστε. Τα εναπομείναντα ψιχία ανθρωπιάς μας. Για αυτό μας θεωρείτε ζώα και ηλίθιους. Ακούμε ατελείωτες ρυπαρολογίες, ,τις ψευτιές σας, την αλλοίωση της πραγματικότητας πού επιχειρείτε, το αίσθημα δικαιοσύνης πού έχετε βιάσει. Αλλά δεν σας αρκεί αυτό, πρέπει να μας καταστήσετε και συνειδητά καρπαζο-εισπράκτορες, ζητώντας να αποκηρύξουμε τον σατανά της βίας. Ναι, μιλάμε για τον ίδιο σατανά πού εσείς υπηρετείτε .
Να γνωρίζετε ότι η γελοιότητα κάποτε θα λάβει τέλος  Οι δυνάμεις του Ανθρώπου κάποτε θα βρουν τα μέσα για να εκφραστούν. Η εφηβική αντιπαράθεση δεν θα είναι αιώνια και μια άλλη αντίληψη για τον άνθρωπο και την κοινωνία θα πάρει σάρκα και οστά.
Μέχρι τότε θα στεκόμαστε ακίνητα αγάλματα απέναντι από τα ασεβήματα σας.
ΑΠΕΤΑΞΑΜΗΝ.

4 σχόλια:

  1. "Ο σκοπός τους δεν είναι να πείσουν την κοινωνία για την ορθότητα όσων πιστεύουν, αλλά να αποτρέψουν την κοινωνία να αρθρώσει ένα διαφορετικό Λόγο από τον δικό τους".

    Δεν το είχα σκεφτεί! Σ ευχαριστώ που αρθρώνεις τον δικό σου Λόγο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τι κάνουμε όταν είμαστε μέλη μιας κοινωνίας συνενοχής; Πώς αρθρώνουμε αυτό το λόγο, όπως του κειμένου, όταν μετά το μεγάλο φαγοπότι έρχεται η φάση του κρυφτού στα πιο απίθανα μέρη με κατεξοχήν επιλογή "πίσω από το δάχτυλό μας"; Τί γίνεται όταν η κοινωνία η ίδια δεν δύναται να αρθρώσει ένα διαφορετικό λόγο από το δικό τους γιατί στη πλειοψηφία της ο δικός τους είναι και δικός της; Και τί γίνεται - κυρίως - με το κομμάτι εκείνο που όσο και αν κράτησε και αν κρατήθηκε μακριά από φαγοπότια και συνενοχή - όχι κατανάγκη συνειδητά αλλά σίγουρα ο καθένας για τους λόγους του - εγκλωβίζεται σε ένα σχήμα άμυνας; τελικά ο εχθρός είναι οι εξουσιαστές μας; αυτοί μας εμποδίζουν ; αυτοί οι προβληματισμοί μου δημιουργήθηκαν διαβάζοντας το κείμενο του Λυγκέα αναρωτώμενη κυρίως μήπως τελικά ξύνουμε την επιφάνεια στηλιτεύοντας την εξουσία και το λόγο της; για να βρούμε στο επόμενο επίπεδο τη φράση που βρήκα χθες σε ένα κουπόνι ενός πρατηρίου βενζίνης "ξύστε για να κερδίσετε" δηλαδή τη φράση "προσπαθήστε ξανά..."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ας ανασκουμπωθούμε λοιπόν
      ας αφήσουμε πίσω μας δικιολογίες, αναβλητικότητα

      κι ας δουλέψουμε σκληρά:

      1) Με το αντικείμενό μας. Να κάνουμε όσο τελειότερα γίνεται την εργασία μας, όποια κι αν είναι αυτή, χωρίς να κλέβουμε φοραδιαφεύγοντας, χωρίς να εκμεταλλευόμαστε τον άλλον.

      2) Με τον εαυτό μας. Να τον κοιτάξουμε στα μάτια. Χωρίς να εξωραϊζουμε τα ελαττώματά μας. Να του υποσχεθούμε ότι θα γίνουμε πιο εργατικοί και λιγότερο καταναλωτές. Και κυρίως να εργαστούμε πνευματικά και ψυχικά για την μέγιστη αυτοβελτίωση μας.

      Διαγραφή
  3. Καίριο και ξεκάθαρο το κείμενο σου,αγαπητέ πυραυλιστή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΠΡΟΣ ΥΠΟΓΕΙΟ (με προσοχή να μη χτυπήσετε το κεφάλι σας!)

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...