Εύχομαι την πτώση όλων των κυβερνήσεων,
ολόφωτους δρόμους να καίγονται, την καταστροφή της Παγκόσμιας οικονομίας και
την ολοκληρωτική διακοπή ρεύματος!
Εύχομαι απρόσμενες συναντήσεις, συζητήσεις σε κουζίνες, την επιστροφή
μιας φίλης, επιτέλους χαρούμενης και την επανεμφάνιση της Δημοκρατίας!
Εύχομαι
την επιστροφή του Αιμιλιάνο Ζαπάτα που μέσα
στην Παγκόσμια συσκότιση αναγγέλλει ψιθυριστά το τέλος μιας κακής εποχής!
Ονειρεύομαι ένα τόπι που κύλησε στην ερημιά, ένα μικρό αγόρι που ήρθε
τρέχοντας να το ψάξει και βρέθηκε αντιμέτωπο με το λάλημα πουλιού- και τα γέλια
των κοριτσιών, που είναι η Ναυσικά και οι φίλες της.
Ονειρεύομαι έναν νεαρό που βγαίνει με συνοδεία από ένα επίσημο κτίριο
στο Λονδίνο, επιβιβάζεται σε μια λιμουζίνα, οδηγείται στο αεροδρόμιο, ταξιδεύει
για ώρες πολλές μέσα στη νύχτα, αποβιβάζεται, ενώ ξημερώνει, σε ένα άλλο μέρος
του κόσμου. Λεπτόκορμοι φοίνικες ξεπροβάλλουν μες την αυγή μαζί με πυροσβεστικά
οχήματα μιας άλλης εποχής. Κατεβαίνει τη σκάλα του αεροσκάφους και περπατάει, στον
διάδρομο προσγείωσης, προς τα χαμηλά κτίρια ενώ ένας βαθμοφόρος με πράσινη,
χακί στολή, τζόκεϊ και το περίστροφο να κουνιέται στη μέση βαδίζει προς το
μέρος του με το χέρι απλωμένο για χειραψία και χαμογελώντας πλατιά, λέει: Señor Julian Assanz, Bienvenido a Cuba!
Β.Η
